لالایی دلش یه آسمون بود

لالا لالا لالایی

ببند چشاتو لالا

تا که  برا تو بگم

قصه ای از یه آقا

 

آقایی که همیشه

روی لباش خنده بود

بوی گلا رو می داد

بزرگ و بخشنده بود

 

هر جا گرسنه می دید

بهش آب و نون می داد

شبیه نور خورشید

به دونه ها جون می داد

 

با بچه ها،بزرگا

با همه مهربون بود

دلش،شبیه دریا

دلش یه آسمون بود

 

"بخواب عزیزم لالا

لالا لالا لالایی

امید قلب مامان

تو شادیِ بابایی

 

آرزومه که باشی

کوچولوی ناز من

بخشنده و مهربون

مثل امام حسن"

 

 

وقتی که می دید باباش

شبا برا یتیما

می بره کاسه ی شیر

می بره نون و خرما

 

 

اونم از او یاد گرفت

مهربونی رو کم کم

شبیه بارونی که

رو گل می باره نم نم

 

 

یا مثل اون درختی

که میده به من و تو

همیشه و هر کجا

سایه و میوه هاشو

 

 

 

دلم می خواد که توام

بخشنده باشی جونم

اسباب بازیتو بدی

به دوستات مهربونم

 

"بخواب عزیزم لالا

لالا لالا لالایی

امید قلب مامان

تو شادیِ بابایی

 

آرزومه که باشی

کوچولوی ناز من

بخشنده و مهربون

مثل امام حسن"

 

طیبه شامانی( طناز)